Theresia draait om twee afzonderlijke hoofdpersonages die vastzitten in een vreemde, vervallen faciliteit. Spelers verkennen verlaten kamers, leggen een gebroken verleden stukje bij beetje bloot en werken zich door uitdagende omgevingspuzzels heen in een poging te ontsnappen.
De game wordt gepresenteerd vanuit een first-person perspectief en gebruikt statische schermen voor beweging en verkenning. Vooruitgang hangt sterk af van inventarisbeheer, samen met het doordacht combineren van voorwerpen om dodelijke vallen en verzegelde deuren te overwinnen.
Theresia bevat een ongebruikelijk gezondheidssysteem waarbij contact met gevaarlijke omgevingen letsel veroorzaakt. Daardoor moeten spelers niet alleen hun fysieke toestand bewaken, maar ook voortgang boeken door de psychologische en omgevingsuitdagingen van het spel.
De game staat bekend om zijn onheilspellende visuele stijl en om het aansnijden van volwassen psychologische thema’s via een sobere, tekstgedreven vertelling. In plaats van te steunen op gevechten, bouwt het spanning op door sfeer en een voortdurende dreiging.